Platform Rosa blog

29 april 2008

Kritiek: jaarboek voor socialistische discussie en analyse

Filed under: Aankondigingen — platformrosa @ 10:23 23

BOEKPRESENTATIE 14 MEI

Op woensdag 14 mei wordt het nieuwste nummer gepresenteerd van “Kritiek. Jaarboek voor socialistische Discussie en Analyse”. De boekpresentatie vindt plaats op het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis te Amsterdam en duurt van 16.00 tot 18.00.

“Kritiek” is een academische uitgave en biedt ruimte aan artikelen van beschouwende,
theoretische, historische en polemische aard over zaken die van belang zijn voor de huidige linkse beweging. Het komende nummer bevat bijdragen van onder andere Marcel van der Linden, Sjaak van der Velden, Robert Went en Ronald van Raak.

In het komende nummer wordt uitgebreid stilgestaan bij de dood van de bekende radencommunist Cajo Brendel. Daarnaast is er ook aandacht voor links activisme in de VS, de geschiedenis van de Weather Underground, Stakingen in Europa en de plaats van de SP binnen links in Nederland. Meer informatie over het jaarboek is te vinden op http://www.jaarboekkritiek.nl.

Tijdens de boekpresentatie zal Wim van Noort ingaan op zijn bijdrage “Herfsttij van de ecologische politiek”. Dit artikel is een kritische analyse van het potentieel van de groene partijen. Hierover zal hij in
debat gaan met de directeur van het wetenschappelijk bureau van GroenLinks; Bart Snels.

Iedereen is van harte welkom. De toegang is vrij.Via redactie@jaarboekkritiek.nl kunt u uw komst bevestigen. Dit hoeft niet, maar wordt wel op prijs gesteld. Een exemplaar kost € 24,90 en kan besteld worden door uw naam en adres door te geven aan bovenstaand adres.

Advertenties

Wat kost socialisme?

Filed under: Socialisme — platformrosa @ 10:16 16

Drie mille, om precies te zijn:

Betreffende socialisme.nl
Aan: platformrosa@tomaatnet.nl

Uw verzoek om meer informatie betreffende bovengenoemde domeinnaam is door ons in
goede orde ontvangen. Aangezien wij hiervan op dit moment geen exacte prijsgegevens
hebben, sturen wij u eerst een globale prijsindicatie. Deze domeinnaam heeft naar verwachting een overnameprijs van meer dan drieduizend euro.

Een dag is ’t van vreugde

Filed under: Socialisme — platformrosa @ 10:09 09

Een dag is ’t van vreugde
Een dag is ’t van strijd.
Een dag aan ‘t ontwaken der volk’ren gewijd
(kijk ook eens naar de andere teksten van de strijdliederen van De Stem des Volks).

Wat hebben Andorra, Armenië, Aruba, België, Belize, Bolivia, Brazilië, Bulgarije, Burkina Faso, Centraal-Afrikaanse Republiek, China, Curaçao, Cyprus, Democratische Republiek, Congo, Duitsland, Ecuador, Frankrijk, Frans Guyana, IJsland, Ivoorkust, Jemen, Kaapverdië, Kenia, Kroatië, Laos, Lesotho, Luxemburg, Maleisië, Malta, Marokko, Mauritius, Monaco, Mozambique, Namibië, Nederlandse Antillen, Nicaragua, Niger, Nigeria, Noord-Korea, Oekraïne, Oost-Timor, Paraguay, Portugal, Roemenië, Rwanda, Sao Tomé en Principe, Servië, Somalië, St. Kitts en Nevis, Swaziland, Syrië, Tsjechië en Uruguay met elkaar gemeen?

In die landen is de Dag van de Arbeid een officiële feestdag. Niet in Nederland helaas, waar een groot deel van de bevolking 1 mei vooral gebruikt om de kater van Koninginnedag uit te zweten. Desalniettemin vinden er ook in Nederland 1 mei-vieringen plaats, variërend van de traditionele 1 mei demonstratie en – helaas tegelijkertijd en dus concurrerend – het 1 Mei Festival van de SP in Rotterdam, een picknick in Breda, een standje op de jaarmarkt in Den Hout, een feest in Groningen en in Alkmaar, de Rooie Rat-lezing in Utrecht en meer activiteiten. Voor grote activiteiten kun je ook in België terecht. De SP heeft helaas nooit landelijk werk gemaakt van het opnieuw leven inblazen van deze dag.

1 Mei affiche

18 april 2008

Socialismedag op 3 mei in Breda

Filed under: Socialisme — platformrosa @ 11:51 51

Op zaterdag 3 mei 2008 organiseert de SP haar jaarlijkse ‘Socialismedag’: een dag vol discussie en workshops over een bepaald thema. Het thema van dit jaar is: Socialisten in het gemeentebestuur. Met workshops over de voor-oorlogse SDAP-wethouders in Amsterdam, de resultaten van het radicale gemeentebestuur van Liverpool in de jaren ’80 en over kansen en bedreigingen van de SP in het college van Breda. van 11.00 tot 16.00 uur in gemeenschapshuis De Poelewei, Mgr. de Vetstraat 2 (neem vanaf station Breda buslijn 1 of 7, of 20 min. lopen). De toegang is gratis en de SP-afdeling zorgt voor koffie, thee, en broodjes tijdens de lunch.

De eerste workshop over de voor-oorlogse SDAP-wethouders in Amsterdam wordt gegeven door historicus Ron Blom, auteur van o.a. het boek “De oude Socialistische Partij van Harm Kolthek 1918-1928”. Hij zal ingaan op de successen én problemen van het zogenaamde ‘wethouders-socialisme’ van o.a. Wibaut, die naast successen die hij boekte als wethouder van Volkshuisvesting en Arbeidszaken, ook bekend werd als medeverantwoordelijke voor het neerslaan van het aardappeloproer in Amsterdam.

Vakbondsman Peter de Haan zal na de lunch ingaan op het socialistische gemeentebestuur van Liverpool gedurende de jaren ’80. De zogenaamde Militant Tendency, een radicaal-socialistische stroming binnen de partij, had in Liverpool een grote invloed en haalde de meerderheid. Onder hun leiding werden er 5000 gemeentewoningen gebouwd en duizenden banen geschapen. Geconfronteerd met bezuinigingen op het gemeentefonds door Thatcher weigerden zij om de huren en belastingen te verhogen, en organiseerden een politieke staking om Thatcher te dwingen om met meer geld over de rug te komen, met als slogan: “Better to Break the Law than Break the Poor”. Vanwege het aannemen van een illegale (niet-sluitende) begroting zijn uiteindelijk 47 gemeenteraadsleden in de cel gegooid!

Tenslotte zal Johan Kwisthout, voorzitter van de SP in Breda en raadslid van 1996 tot 2006, een discussie inleiden over de kansen en bedreigingen van de SP in lokale colleges, in het bijzonder in Breda. Sinds 1996 toen de SP voor het eerst in Oss toetrad tot het college, is het aantal SP-wethouders fors uitgebreid. Hoe kan de SP voorkomen dat haar wethouders verantwoordelijk worden voor bezuinigings- en afbraakbeleid? Wordt de SP niet ingekapseld in een college? Hoe kunnen we leren van het succes (van 9 naar 13 zetels na de eerste periode van collegedeelname) én de nederlaag (van 15 naar 11 na de laatste verkiezingen) van onze kameraden in Oss?

De jaarlijkse Socialismedag van de Bredase SP is toegankelijk voor leden en niet-leden, binnen en buiten Breda. Naast de workshops is er een ‘politieke markt’ waar allerlei groeperingen hun materiaal verspreiden. Er is volop gelegenheid tot discussie, kennismaking en natuurlijk ook gezelligheid.

15 april 2008

Verslag Henk Sneevliet herdenking

Filed under: Historie,Socialisme — platformrosa @ 11:03 03

Dit jaar vond op 13 april weer de herdenkingsbijeenkomst plaats van het Sneevliet Herdenkingscomité. De bijeenkomst werd bijgewoond door een delegatie uit China van het Historisch Museum uit Shanghai, die een overzichtstentoonstelling over Henk Sneevliet voorbereidt.
Van het herdenkingscomité ontvingen wij de toespraken en een foto van de herdenkingsbijeenkomst. Voor degenen die wat meer informatie wil over Henk Sneevliet plaatsen we hier deze toespraken.

Henk Sneevliet herdenking 2008/a>

Toespraak Dick de Winter van het Sneevliet Herdenkingscomité, gehouden tijdens de herdenking op begraafplaats Westerveld op 13 april 2008, bijgewoond door ca. 50 aanwezigen

Ik wil nu iets zeggen over Henk Sneevliet in China. Dat is een tamelijk gecompliceerd verhaal. Ik kan dan ook maar enkele hoofdlijnen aangeven. Velen van ons hebben de mooie VPRO documentaire van René Seegers ‘In de voetsporen van Malin’, over Sneevliet in China, vast al wel gezien.
De betekenis van Sneevliet is allereerst gelegen in het belang dat hij toen al hechtte aan de nationale bevrijdingsstrijd in de derde Wereld als vehicle voor de wereldrevolutie. Henk Sneevliet was ook niet de eerste de beste, hij had daar ervaring mee. Hij was in Nederlands-Indië geweest, had daar een belangrijke rol gespeeld in partij en vakbeweging, en was in 1918 door de Nederlandse machthebbers geëxterneerd. In 1920 is Henk Sneevliet aanwezig op het tweede congres van de Communistische Internationale (Komintern). Lenin pikt hem eruit. Op grond van zijn ervaringen met de nationalistische beweging, de Sarekat Islam en dan in het bijzonder de linker vleugel, waarover hij uitgebreid vertelt, en op advies van Lenin komt hij in de Aziatische commissie. Van de Speciale Commissie voor Nationale en Koloniale vraagstukken is Lenin voorzitter en Sneevliet secretaris. Als afgevaardigde van de Komintern onder de naam Maring/Malin – hij had wel andere schuilnamen, dit zijn de bekendste – vertrekt hij in 1921 naar China. Hij handelt volgens de aangenomen resoluties. Nationaal-revolutionaire bewegingen moesten ondersteund worden. Dit vanuit het besef dat ze uiteindelijke bestreden moesten worden. Daarom was ook de nadruk gelegd op een tijdelijk bondgenootschap met dergelijke burgerlijk-democratische bewegingen. De handhaving van de zelfstandigheid van de proletarische beweging, belichaamd in de Communistische beweging, stond voorop. Sneevliet zoekt verbinding met de nationalistische beweging in China, de Kuo Min Tang. Hij gaat strategisch en pragmatisch te werk.

Op 1 juli 1921 woont Henk Sneevliet in Sjanghai het eerste congres van de Communistische Partij van China bij. Hij heeft het zwaar, mede door de klimatologische omstandigheden, de taal – er was altijd een vertaler, Chang Tai-lai, mee-, lange reizen door een moeilijk begaanbaar land, maar weet een belangrijke impuls aan verdere ontwikkelingen te geven. Bekend zijn zijn ontmoeting met Mao Tse Toeng en zijn besprekingen met Soen Jat-sen.

Uiteindelijk zullen de politieke ontwikkelingen in de Sovjet Unie, de opkomst van Stalin, van beslissende betekenis blijken te zijn. Internationalisme verbleekt. Ervoor in de plaats: eng- nationalistische, imperialistische belangen van de Sovjet-Unie, bureaucratisering en disciplinering, zowel inwendig als naar buiten toe. Dit alles in flagrante tegenspraak dus met de internationalistische en revolutionaire aanpak van Lenin en Sneevliet bij de aanvang. In de buitenlandse politiek ten aanzien van China heeft dat zijn fatale uitwerking. Sneevliets rol is uitgespeeld. Hij wordt vervangen door Borodin, politiek adviseur, die op de dan ‘juiste’ (tussen aanhalingstekens) politieke lijn zit. Hij gaat uiteindelijk terug naar Nederland.
In deze jarenlange Chinese periode vervreemdt Henk Sneevliet van zijn vrouw Betsy Brouwer die met zijn zoons Pim en Pam nog in Nederlands-Indië is –ze zullen later ook naar Nederland terugkeren. Briefcontact b.v. wordt door de autoriteiten gefrustreerd. Brieven worden achtergehouden. Betsy wordt gehinderd door de politie en geheime diensten zitten achter Sneevliet aan.
Sneevliet ontmoet Sima Zholkowskaja, een Russische, en is met haar ook in China. ‘Kleine’ Sima Sneevliet, hier bij ons aanwezig, zal uit die relatie geboren worden en woont alweer, zoals jullie weten, jaren in Nederland.

Over de verdere ontwikkelingen kort: Terug in Nederland wordt Sneevliet voorzitter van het Nationaal Arbeids-Secretariaat (NAS), de eerste en tegelijk ook revolutionaire vakcentrale in Nederland. Hoewel hij het met Trotsky niet op alle punten eens is, kiest hij in het conflict Stalin-Trotsky voor de internationalist Trotsky. Samen met andere oppositionele anti-stalinistische communisten in de Communistische Partij in Nederland richt hij in 1929 de Revolutionair Socialistische Partij op waarvoor hij in 1933 in de Tweede Kamer komt. In 1935 fuseert de RSP met de Onafhankelijke Socialistische Partij (de OSP), een radicale afsplitsing van de Sociaaldemocratische SDAP, tot RSAP, de Revolutionair Socialistische Arbeiders Partij. In 1940 na de inval van de nazi’s gaat de partij ondergronds, als Marx-Lenin-Luxemburg-Front, ook wel Derde Front geheten. Op 13 april 1942, deze dag precies 66 jaar geleden, wordt Henk Sneevliet samen met zes partijgenoten die hier achter ons liggen, na een proces, even buiten kamp Amersfoort, gefusilleerd. Aan een leven voor Vrijheid en Socialisme, waarvoor hij ook in China zijn uiterste best had gedaan, was een einde gekomen.

Hierna sprak de directeur van het historisch museum uit Shanghai, de heer Ni Xingxiang, zijn rede uit bij het monument van de gevallenen van het Marx-Lenin-Luxemburg-Front op begraafplaats Westerveld in Driehuis. Het MLL-Front was de ondergrondse illegale voortzetting van de revolutionair Socialistische Arbeiders Partij (RSAP) die door de bezetter verboden was. Een van de door de nazi’s vermoorde kameraden was Henk Sneevliet, een internationaal vermaarde socialist.
De heer Ni Xingxiang sprak zijn rede uit in het Chinees. Een tolk las op bepaalde momenten deze Nederlandse tekst op. De tolk had de vertaling van zijn speech op papier gezet.

Eerbiedige deskundigen, eerbare familie van Maring, dames en heren,

Goede morgen. In deze dagen herdenken wij het 115de geboortejaar en zijn 66ste
jaar martelaarschap van Maring (Henk Sneevliet). Vier van ons van het “Memorial House of the 1ste Congress of the Chinese Communist Party” werden uitgenodigd door de directeur van het “Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis” van de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen. We zijn gevuld met blijdschap om van Sjanghai naar het moederland van Maring te komen om deel te nemen aan dit herdenkingssymposium voor Maring. Wij zijn dankbaar en blij om hier te zijn.

Maring is een bekende socialistische activist, een held voor internationaal antifascisme en ook een van de meest invloedrijke buitenlanders in de moderne geschiedenis van China. In Juli 1921 werd hij naar China gestuurd door Lenin als afgevaardigde van Communist International. Hij bereide voor en nam deel aan het eerste congres van the Chinese communistische partij. Tijdens dit congres werd de oprichting van de Chinese communistische partij gevormd.

Van 1921 tot 1923 door het uitvoeren van instructies van de Communistische Internationale, heeft Maring geholpen vorm te geven aan de eerste samenwerking tussen de Chinese communistische partij en de Kuomintang. Dit duwde de Chinese revolutie tot een hoogte punt. Door Maring’s bijdragen in de moderne geschiedenis van China is hij een buitenlandse vriend geworden die het Chinese volk kent en respecteert.

Dames, heren en elke geleerde, de eerste reden van deze reis naar Holland is het achterhalen van de geschiedenis van Maring. Wij tonen onze bedroefdheid en herinneringen door hem te respecteren bij het monument en plekken te bezoeken waar hij woonde en vocht. We bestuderen historische documenten over Maring in het IISG, interviewen historische specialisten, wetenschappers, zijn familieleden en het Sneevliet comité om een grondig inzicht te krijgen in zijn leven en revolutionaire daden. Deze studie en interviews zullen ons onderzoek naar de relatie tussen Maring en de Chinese revolutie verbeteren. Het tweede doel is dat door communicatie en samenwerking met het IISG, Sneevliet comité en zijn familieleden, wij een expositie in Sjanghai genaamd ” Maring en China” kunnen houden. Zo kunnen wij een levendig en directer beeld over Maring aan de Chinezen introduceren; wij bouwen een communicatie brug tussen China en Nederland door deze expositie. Dit zal de vriendschap tussen onze twee volken versterken.

Als slot, wil ik iedereen in mijn delegatie vertegenwoordigen om onze grote hartelijke dankbaarheid te tonen voor de uitnodiging van iisg, voor de gastvrijheid van het Sneevliet comité en de familie van Maring. Wij waarderen de ondersteuning en bezorgdheid van elke geleerde. Wij nodigen iedereen hartelijk uit om de kans te nemen om China, Sjanghai te bezoeken en op onze expositie rond te kijken.

12 april 2008

Recensie: “It’s a free world” van Ken Loach

Filed under: Socialisme — platformrosa @ 1:00 00

(bericht overgenomen van http://www.offensief.nl)

De laatse film van de bekende linkse filmregisseur Ken Loach komt eindelijk uit in Nederland: “It’s a free world”. Loach heeft inmiddels een vrij indrukwekkend palmares van films met een boodschap. “Land and Freedom” en “The wind that shakes the barley” zijn maar enkele van zijn films. In januari 2008 komt zijn nieuwe film ook hier in de bioscoopzalen. Vakbondskaderlid en socialist Glenn Kelly van de Socialist Party in Londen sprak op een eerste voorvertoning van de film.
Door Glenn Kelly, links vakbondsactivist en lid van de Socialist Party in Engeland en Wales

Normaal is het leuk om naar een film te gaan kijken, maar enkele weken geleden was het voor mij ook een privilege. Ik werd gevraagd om te spreken tijdens een speciale voorvertoning van de nieuwe film van Ken Loach: “It’s a free world”.

De voorvertoning vond plaats als steunbijeenkomst voor de afdelingsvoorzitter van Unison (de vakbond van de openbare diensten) in Newham, Michael Gavin. Die werd door het gemeentebestuur geschorst omdat hij “een gebrek aan loyaliteit tegenover de gemeente” had laten blijken. Michael zei tijdens de steunbijeenkomst dat zijn loyaliteit uitgaat naar de arbeiders en vakbondsleden die hij vertegenwoordigt.

Bij het voorstellen van de nieuwe film sprak Ken Loach zijn steun uit voor de campagne tegen de schorsing van Michael. Hij was ook bijzonder scherp tegenover de Labour-partij en stelde dat dit niet langer een partij is die aan de kant van de arbeiders staat. “Het deed mijn maag oprispen toen ik zag hoe Brown de handen schudde van Thatcher”, zei hij.

De film van Loach vindt plaats in Leytonstone, in het oosten van Londen, en handelt over de uitbuiting van zowel ‘legale’ als ‘illegale’ migrantenarbeiders. Er wordt een ongewoon vertelstandpunt gebruikt, het verhaal wordt gebracht vanuit de ogen van de uitbuiter Angie, die zelf als arbeidster eveneens wordt uitgebuit en die probeert om goed voor haar kind te zorgen.

Angie wordt een kleine bendeleidster in een poging om zelf te overleven. Ze pikt iedere ochtend arbeiders op bij een parkeerplaats om hen als slaven aan bedrijven te leveren. Haar vader is het daar niet mee eens en zegt haar: “Ik dacht dat dit tot het verleden behoorde”. Hij vraagt haar welke hoop er is voor een degelijke baan voor haar zoon zodra die volwassen is, als er nu arbeiders zijn die onder het minimumloon werken.

De film toont een aantal van de arbeids- en levensomstandigheden van de arbeiders. Sommigen leven in afgedankte caravans, wat doet denken aan sloppenwijken. En dat zijn dan nog legale arbeiders, voor de illegalen is het nog erger. In een poging om meer winst te maken, wordt Angie aangeraden om ook illegalen in te zetten. “Aangezien ze geen paspoort hebben, kunnen ze geen problemen veroorzaken”.

Angie is aanvankelijk wat terughoudend omdat ze bang is om betrapt te worden. Ze wordt echter overtuigd als ze ziet hoe een koppelbaas duizenden illegale arbeiders tewerkstelde en slechts een waarschuwing kreeg toen hij werd betrapt.

In de hoop meer winst te maken, worden de laatste elementen van menselijkheid overboord gegooid. Ze helpt dan wel een Iraanse familie, maar zakt wel tot een nieuwe diepte als ze de migratiediensten contacteert om de caravanstaplek leeg te halen. Daar zitten namelijk verschillende families van illegale arbeiders. Angie wil die echter vervangen door Letse arbeiders die haar 250 pond hadden betaald om ook uitgebuit te kunnen worden. Voor die som liet Angie de oorspronkelijke arbeiders oppakken en deporteren.

De plannen van Angie raken in de knoei als hogere schakels in het uitbuitingsproces weigeren om de 40.000 pond te betalen die ze hadden beloofd aan Angie. Nu ze zelf niet werd betaald, wordt de druk van de illegale arbeiders groter. Angie weigert hen te betalen omdat ze zelf geen geld kreeg. Omdat ze geen legale of georganiseerde uitweg zien, rest de illegale arbeiders niets dan wraakneming op een baas die zich niet bekommerde om hun lot.

Het is een harde film die er ons aan herinnert wat de situatie is van veel laag betaalde of extreem uitgebuite arbeiders. Deze film bekritiseert ook het feit dat de regering niets doet aan deze uitbuiting. Tenslotte blijkt er uit de film de grote behoefte aan vakbondsactie gericht op deze arbeiders om samen op te komen voor een rechtvaardige samenleving.

2 april 2008

Verkiezingen ROOD bestuur in aantocht

Filed under: Partijorganisatie — platformrosa @ 8:12 12

Op 1 juni 2008 wordt er een nieuw ROOD bestuur gekozen. Voor (in ieder geval) de voorzittersfunctie zijn er meerdere kandidaten: naast de zittende voorzitter Gijsbert Houtbeckers stelt ook Victor Jansen Schipper zich kandidaat als voorzitter. Victor heeft een programma met vijf verbetervoorstellen opgesteld voor ROOD om zijn kandidatuur te motiveren.

Platform ROSA hoopt dat er een goed debat wordt gevoerd over de koers van ROOD. We juichen het toe dat kandidaten hun kandidatuur niet (alleen) ondersteunen met een CV, binnen of buiten de SP, maar ook met een visie. We plaatsen hier Victor’s vijf hoofdpunten – en we nodigen ook andere ROOD kandidaten uit om hun visie hier te presenteren en/of hun kandidatuur toe te lichten. Inhoudelijke reacties kun je op Victor’s eigen weblog kwijt.

De Vijf Voorstellen van Victor Jansen Schipper

1.Bestuursleden in functie kiezen.

Om de democratie en de transparantie binnen ROOD te verbeteren begint het nieuwe bestuur met democratische hervormingen. Voorbereidingen worden getroffen om bij de volgende verkiezingen in ieder geval een groter aantal bestuursleden in functie te laten kiezen. Dit gaat bij voorkeur via een commissie, maar het is ook goed mogelijk dat het bestuur zelf uitmaakt hoe het vernieuwde bestuur eruit ziet.

2.Openbaar maken notulen bestuursvergaderingen.

Om de mogelijkheid van controle nog verder te vergroten moet het nieuwe bestuur de notulen van de bestuursvergaderingen openbaar maken voor ROOD leden via de website. Op deze manier is het voor de leden duidelijker waar het bestuur mee bezig is en hoeven de leden niet alleen te vertrouwen op de bestuursweblog. Vertrouwelijke zaken kunnen natuurlijk altijd buiten de notulen worden gehouden.

3. Herziening ROOD organisatie.

ROOD heeft sinds zijn stichting altijd dezelfde organisatie gehouden. Dat is met het huidige ledenaantal niet meer vol te houden. De organisatie moet veel meer uitgewerkt worden. Er moet plaats komen voor o.a. werkgroepen, regionale organen en commissies. Het bestuur moet het oprichten van werkgroepen actief bemoedigen. Werkgroepen zouden uiteindelijk de plaats van adviseurs moeten vervangen. ROOD groepen moeten een formele status krijgen in de statuten.

4. Aansluiting bij de internationale socialistische beweging.

Het bestuur gaat actief op zoek naar een internationale politieke jongeren beweging om in te participeren. Dit kan uitgevoerd worden via het bestuur zelf of worden uitgedelegeerd worden naar een op te richten commissie. Het bestuur maakt ook een bestuurlid speciaal verantwoordelijk voor de internationale contacten, in de vorm van een internationaal secretaris. Dit dient ook als voorbereiding voor het eerste voorstel (het in functie kiezen van bestuursleden).

5. Verdieping van politieke participatie.

Het bestuur maakt het opzetten van jongerenraden door ROOD groepen tot een topprioriteit en zal in de toekomst ook scholingen gespitst op dit onderwerp aanbieden. Ook komt er meer aandacht voor het participeren van ROOD leden in andere politieke organen. In plaats van afstand te nemen van zogenaamde ‘praatgroepjes’, zullen ze gebruikt worden door ROOD leden om meer invloed te krijgen over beleidsterreinen en als een vorm van zelfscholing.

Blog op WordPress.com.