Platform Rosa blog

28 november 2007

15de SP-congres

Filed under: Congres,Democratie in de SP,Partijorganisatie — platformrosa @ 11:38 38

De fundamenten versterken. Ten behoeve van een socialistisch project of om zo snel mogelijk rechtsaf te slaan richting sociaal-democratie?

Op zaterdag 24 november hield de Socialistische Partij haar vijftiende congres in de voormalige Van Nelle fabriek te Rotterdam. Dit congres werd voorafgegaan door een periode van interne conflicten, waar de diverse media gretig op in gingen. De partij raakte naast een Senaatszetel (Düzgün Yildirim) vele andere electorale posities op vooral lokaal vlak kwijt. Na de monsteroverwinning bij de laatste Tweede Kamerverkiezing wilde de SP-leiding de partij op diverse terreinen voorbereiden op verdere electorale groei en uiteindelijk regeringsdeelname. Kortom, de fundamenten van de partij moesten versterkt worden om alle neuzen dezelfde kant op te krijgen en het project van het verder opschuiven naar het politieke midden te voltooien. Dat de SP in de afgelopen periode slecht in de publiciteit kwam zou vooral te wijten zijn aan groeistuipen en onduidelijkheid over afspraken en gebruiken in de partij.

Democratie en politiek
Als we nu terugkijken op de gevolgde procedure bij de pre congresdiscussie stuiten we op een probleem dat ook op het congres zelf niet is opgelost. Zo was er nauwelijks sprake van horizontale discussiestructuren tussen de leden van verschillende afdelingen en regio’s. Discussies vinden vooral getrapt plaats via afgevaardigden en verticale structuren.
De verkiezing van de kandidaten voor het partijbestuur leek meer op de holle verkiezingsretoriek, zoals we die zo vaak meemaken bij de partijen van de gevestigde orde, dan op het zich werkelijk programmatisch en ideologisch positioneren van de kandidaat. Met andere woorden, er waren nauwelijks verschillen en er was zeker geen sprake van verrassende uitlatingen.
Wie de congresteksten plus amendementen doornam kon concluderen dat de discussie zich concentreerde rond de volgende thema’s:

  • de kwestie van de dubbelfuncties oftewel het stapelen van functies
  • de roep om op alle niveau’s meer verantwoording af te leggen (o.a. door verslaglegging)
  • de relatie tussen de plaats in de organisatie van Partijbestuur, Partijraad en congres.
  • de afdrachtregeling
  • het buitenlandwerk oftewel het internationalisme en het belang van een speciaal bureau hiervoor
  • het afwezig zijn van horizontale discussiestructuren voor de leden
  • het vakbondswerk oftewel de noodzaak van de opbouw van een strijdbare en democratische vakbeweging
  • de plek van de regiobestuurders en de onduidelijkheden rondom hun taken en bevoegdheden

Opvallend was dat in de afgelopen periode bijna iedere opposant binnen de SP, en dan vooral die van het Comité Democratisering SP (CDSP), in de armen werd gesloten van de burgerlijke media. Het motto leek wel: de vijand van mijn vijand is mijn vriend. Veel van de voorstellen van het CDSP waren helemaal niet zo democratisch en bovendien werden ze niet verbonden met een socialistisch perspectief. Zo was de motie over ‘De Tribune’ ronduit beroerd.
Men schijnt niet te begrijpen dat het Marijnissen was die Elma Verhey heeft beloofd dat zij over een ruime mate van redactionele onafhankelijkheid kon beschikken. Dit was toen nergens in de partij besproken en nergens is zo’n besluit terug te vinden. Het lijkt een beetje op hoe Ali Lazrak opeens uit het niets op de Tweede Kamerlijst terecht kwam. ‘De Tribune’ is het orgaan van de partij. De partij moet beslissen over dit soort ingrijpende zaken en niet Marijnissen die iemand van buitenaf paait en een baantje onder bepaalde bijzondere voorwaarden belooft. Wat moeten we trouwens denken van zo’n onafhankelijke redactie. Op die wijze komt te veel macht te liggen bij een ongekozen groepje dat gebruikt maakt van een persorgaan dat tenslotte betaald wordt door de partij en de gewone leden. Dit betekent anderzijds ook niet dat zo’n blad het huisorgaan van Marijnissen moet worden (‘his masters voice’). ‘De Tribune’ zou niet alleen de partijstandpunten naar voren moeten brengen, maar ook moet het blad discussie stimuleren en de politieke meningsvorming in de partij op een hoger plan brengen. Dat hoeft overigens niet per definitie te leiden tot een saai blad dat discussies verstomt, integendeel.
Het doorlopen traject van Yildirim met zijn ‘Solidara’ is helemaal triest. Op het punt van de NAVO (omvormen tot vredesmacht) en het behoud van het koningshuis haalt hij de SP rechts in.

Tegenwicht vanuit diverse afdelingen
Op het congres zelf waren het vooral de amendementen uit de afdelingen Breda, Purmerend, Rotterdam, Utrecht en Velsen die poogden de congrestekst op essentiële punten bij te stellen. Het ging hierbij om het gewicht van het Partijbestuur in de Partijraad, die tussen de congressen door formeel het hoogste orgaan is. Het PB drukt echter sterk haar stempel op diezelfde Partijraad, waardoor die raad haar rol niet kan vervullen. Hoewel de SP onder migranten populair is in het stemhokje lukt het onvoldoende om deze belangrijke groep van de werkende bevolking ook te winnen als actief lid. Het internationalisme van de partij wil ook maar niet echt van de grond komen. Het is voornamelijk een verantwoordelijkheid van de diverse parlementaire vertegenwoordigers.
De congrescommissie had slechts een luttel aantal amendementen overgenomen hetgeen op veel kritiek kon rekenen vanuit de zaal. Veelal bestond het commentaar uit ‘overbodig’ of ‘gebeurd al’. Formeel mocht dat dan soms het geval zijn, de praktijk zoals ervaren door de afgevaardigden was vaak heel anders. Om een deel van de kritiek te doen verstommen nam de congrescommissie dan ook toch maar een groot deel van dit soort amendementen over. Het is natuurlijk nu wel zaak om te zien of dit in de praktijk nu wel gevolgen zal hebben.
Het congres nam diverse belangwekkende actuele moties aan. Vooral die over het verlenen van morele én materiële steun aan de oppositiebeweging tegen de Pakistaanse dictator generaal Musharraf was een voorbeeld van hoe het internationalisme gestalte kan krijgen.

Hoe nu verder?
Opvallend bij de stemmingen was dat er nu minder dan voorheen eensgezind werd gestemd. Er is duidelijk sprake van meer posities en ook trachtten verschillende afgevaardigden en afdelingen een meerderheid te winnen voor deze alternatieve voorstellen. Dit gebeurde overigens met wisselend succes. Opvallend in de congresverslagen zoals die in de burgerlijke media verschenen was het totale gebrek aan belangstelling voor dit soort ontwikkelingen. In de toekomst zal het nog belangrijker zijn om in een vroeg stadium met gelijkgezinden de congresdiscussie te coördineren. Dit toont nogmaals het belang aan van horizontale structuren. De noodzaak van meer discussie en democratie blijft hoog op de agenda staan. Maar deze moet wel verbonden worden met het perspectief van de opbouw van een radicaal-socialistische kracht. Een Socialistische Partij die wil breken met het kapitalisme, met autoritaire, verkrampte bestuurspraktijken en die een verdere sociaaldemocratisering een halt toe roept.

Advertenties

12 november 2007

In memoriam Hans Sanders

Filed under: Historie — platformrosa @ 1:03 03

Hans Sanders, grondlegger en frontman van de linkse band Bots, is niet meer. Hij overleed op 3 november op 61-jarige leeftijd. Bots is met name bekend vanwege de liedjes ‘zeven dagen lang (wat zullen we drinken)’ en ‘de weg is lang’. Lees het in memoriam van Patrick Zoomermeijer op de website van Offensief.

8 november 2007

90 jaar Russische Revolutie

Filed under: Socialisme — platformrosa @ 2:13 13

Op 7 november was het precies 90 jaar geleden dat in Rusland in 1917 de Oktoberrevolutie (oude tijdsrekening) uitbrak. Geen bloedige staatsgreep van een kleine groep Bolsjewieken onder leiding van Lenin die de weg plaveiden voor de terreur van Stalin, zoals velen ons graag doen geloven. Nee, de Oktoberrevolutie was een goed voorbereide en gecoördineerde volksopstand die vrijwel zonder bloedvergieten de macht in handen van het Al-Russische congres van Arbeiders- en Soldatenraden legde, die vervolgens een voorlopige regering koos – een coalitie van Bolsjewieken en Linkse Sociaalrevolutionairen – met Lenin als premier.

Platform Rosa heeft de achtergronden van de Russische Revolutie geschetst in een brochure. We zijn natuurlijk niet de enige die aandacht besteden aan deze historische gebeurtenis: hieronder een klein overzicht van interessante links op het www.

  • Een fotoverslag van 1917 op de website van de (Maoistische) Belgische PvdA.
  • Artikel van Peter Storm met een link naar een interview waarin de kwestie ‘volksopstand of staatsgreep’ besproken wordt.
  • Te bestellen voor 3 pond exclusief verzendkosten:
    Engelstalige brochure met analyse van 1917
    .
  • John Reeds ‘Tien dagen die de wereld deden wankelen’ is een grote aanbeveling voor wie een sfeerverslag van de gebeurtenissen in 1917 wil lezen. De Amerikaan was als afgevaardigde van (de marxistische vleugel van) de Amerikaanse Socialistische Partij ooggetuige van de ontwikkelingen in Rusland. Het boek is in Nederland uitgegeven door Pegasus in 1978 en tweedehands op Internet nog wel te vinden. In het Engels vind je het online op het marxisme archief.

Blog op WordPress.com.