<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:geo="http://www.w3.org/2003/01/geo/wgs84_pos#" xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
		>
<channel>
	<title>Reacties op: Democratie: een goed voorbeeld</title>
	<atom:link href="http://platformrosa.wordpress.com/2008/01/18/democratie-een-goed-voorbeeld/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://platformrosa.wordpress.com/2008/01/18/democratie-een-goed-voorbeeld/</link>
	<description>discussieblog van het Platform Rosa</description>
	<lastBuildDate>Thu, 25 Jun 2009 09:44:01 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.com/</generator>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
		<item>
		<title>Door: Johan Kwisthout</title>
		<link>http://platformrosa.wordpress.com/2008/01/18/democratie-een-goed-voorbeeld/#comment-34</link>
		<dc:creator>Johan Kwisthout</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 22 Feb 2008 10:01:40 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://platformrosa.wordpress.com/2008/01/18/democratie-een-goed-voorbeeld/#comment-34</guid>
		<description>Beste Matt,

Dank voor je reactie. De problemen die je schetst zijn vaak heel reëel aanwezig in afdelingen. Misschien kan ik wat suggesties aandragen die in ons geval goed hebben uitgepakt.

&lt;i&gt;Het bleek dat er maar zeer weinig mensen in staat en vooral bereid zijn veel energie in actief lidmaatschap te steken&lt;/i&gt;

Een bekende vicueuze cirkel: te weinig actieve mensen, de rest heeft geen tijd om actief mensen te benaderen, daardoor komen er geen nieuwe actieve mensen enzovoorts. Mijn suggestie is om een aantal prioriteiten te stellen in de afdeling om die cirkel te doorbreken: ledenbezoek/kaderwerving en scholing moet dan denk ik bovenaan staan.

Steek &lt;i&gt;veel&lt;/i&gt; tijd en energie in het bezoeken van nieuwe leden. Maak een afspraak als de ledenpasjes binnenkomen, ga langs (mits ze daar prijs op stellen) voor een kennismakingsgesprek, neem een enquete mee met alle activiteiten die mensen zouden kunnen doen in een afdeling. Organiseer gezellige kennismakingsavonden voor nieuwe leden, basiscursus &#039;welkom bij de SP&#039; voor geinteresseerden, kortom: doe er alles aan om het potentieel wat wél aanwezig is onder de leden, niet verloren te laten gaan. 

&lt;i&gt;Het organiseren van mensen, dus de straat op en in buurten aan de slag, was moeizaam proces.&lt;/i&gt;

Je kunt op kleine schaal al een groot verschil maken, en dat kan als katalysator werken. Pik signalen (uit de krant, telefoon/brieven/email aan de fractie e.d.) op om buurtonderzoek te doen. Dat hoeft allemaal niet grootschalig en één actief lid kan hier al het verschil maken. Klagen mensen over overlast in de buurt, parkeerproblemen, criminaliteit, kwaliteit van de leefomgeving of iets dergelijks? Laat  een van de raadsleden een afspraak maken, vraag of die persoon wat buurtgenoten uit wil nodigen en ga ter plekke samen kijken. Inventariseer de problemen en pak het op in de raad (stel schriftelijke vragen, maak samen met bewoners een afspraak met de wethouder of iets dergelijks) en verspreid een pamfletje in de directe buurtomgeving zodat mensen weten wat er speelt en dat de SP dit opgepakt heeft. Kost niet al te veel moeite. Of maak een enqueteformulier naar aanleiding van concrete problemen in een buurt, verspreid het in de buurt in een kleine oplage (100) en haal ze de volgende dag weer op; dat kun je met 1 a 2 mensen ook doen. 

Met deze relatief kleine punten kun je misschien wat meer &#039;schwung&#039; in de beweging krijgen die motiverend werkt, waardoor wellicht ingeslapen kaders wakker schrikken en nieuwe potentiele kaders een goed voorbeeld krijgen. Tenslotte: stel je doelen niet te hoog en wees niet teleurgesteld bij een lage opkomst. Het gaat om kwaliteit, niet om kwantiteit, en zoiets moet groeien. Ik heb scholingen gegeven in Breda voor drie mensen. Da&#039;s even slikken maar als die drie mensen met een goed gevoel naar huis gaan, dan heeft het toch een meerwaarde gehad.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Beste Matt,</p>
<p>Dank voor je reactie. De problemen die je schetst zijn vaak heel reëel aanwezig in afdelingen. Misschien kan ik wat suggesties aandragen die in ons geval goed hebben uitgepakt.</p>
<p><i>Het bleek dat er maar zeer weinig mensen in staat en vooral bereid zijn veel energie in actief lidmaatschap te steken</i></p>
<p>Een bekende vicueuze cirkel: te weinig actieve mensen, de rest heeft geen tijd om actief mensen te benaderen, daardoor komen er geen nieuwe actieve mensen enzovoorts. Mijn suggestie is om een aantal prioriteiten te stellen in de afdeling om die cirkel te doorbreken: ledenbezoek/kaderwerving en scholing moet dan denk ik bovenaan staan.</p>
<p>Steek <i>veel</i> tijd en energie in het bezoeken van nieuwe leden. Maak een afspraak als de ledenpasjes binnenkomen, ga langs (mits ze daar prijs op stellen) voor een kennismakingsgesprek, neem een enquete mee met alle activiteiten die mensen zouden kunnen doen in een afdeling. Organiseer gezellige kennismakingsavonden voor nieuwe leden, basiscursus &#8216;welkom bij de SP&#8217; voor geinteresseerden, kortom: doe er alles aan om het potentieel wat wél aanwezig is onder de leden, niet verloren te laten gaan. </p>
<p><i>Het organiseren van mensen, dus de straat op en in buurten aan de slag, was moeizaam proces.</i></p>
<p>Je kunt op kleine schaal al een groot verschil maken, en dat kan als katalysator werken. Pik signalen (uit de krant, telefoon/brieven/email aan de fractie e.d.) op om buurtonderzoek te doen. Dat hoeft allemaal niet grootschalig en één actief lid kan hier al het verschil maken. Klagen mensen over overlast in de buurt, parkeerproblemen, criminaliteit, kwaliteit van de leefomgeving of iets dergelijks? Laat  een van de raadsleden een afspraak maken, vraag of die persoon wat buurtgenoten uit wil nodigen en ga ter plekke samen kijken. Inventariseer de problemen en pak het op in de raad (stel schriftelijke vragen, maak samen met bewoners een afspraak met de wethouder of iets dergelijks) en verspreid een pamfletje in de directe buurtomgeving zodat mensen weten wat er speelt en dat de SP dit opgepakt heeft. Kost niet al te veel moeite. Of maak een enqueteformulier naar aanleiding van concrete problemen in een buurt, verspreid het in de buurt in een kleine oplage (100) en haal ze de volgende dag weer op; dat kun je met 1 a 2 mensen ook doen. </p>
<p>Met deze relatief kleine punten kun je misschien wat meer &#8217;schwung&#8217; in de beweging krijgen die motiverend werkt, waardoor wellicht ingeslapen kaders wakker schrikken en nieuwe potentiele kaders een goed voorbeeld krijgen. Tenslotte: stel je doelen niet te hoog en wees niet teleurgesteld bij een lage opkomst. Het gaat om kwaliteit, niet om kwantiteit, en zoiets moet groeien. Ik heb scholingen gegeven in Breda voor drie mensen. Da&#8217;s even slikken maar als die drie mensen met een goed gevoel naar huis gaan, dan heeft het toch een meerwaarde gehad.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: Matt</title>
		<link>http://platformrosa.wordpress.com/2008/01/18/democratie-een-goed-voorbeeld/#comment-33</link>
		<dc:creator>Matt</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 22 Feb 2008 04:35:53 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://platformrosa.wordpress.com/2008/01/18/democratie-een-goed-voorbeeld/#comment-33</guid>
		<description>Vervolg;
Om niet een verkeerde indruk te wekken; als er gefolderd moet worden bij het station of huis aan huis, zijn er altijd genoeg mensen. Bij campagnes staan onze leden er. Dit zijn echter propagandistische groepsactiviteiten. De mensen die wijkraden hebben opgezet en nog steeds draaiende houden zijn over het algemeen geincorporeerde en tamelijk ingeslapen actievoerders uit de zeventiger jaren. De huidige initiatiefnemers van kraakacties, vakbonds bedrijfsledengroepen of stookkostenacties zijn maar dun gezaaid. Onder ons kader staat er geen nieuwe generatie op van initiatiefnemers en kartrekkers, in iedere geval gebeurt dat te weinig. Praktische actie radicaliseert mensen (vaak tijdelijk), continue actie waarbij eigen ervaringen politiek worden vertaalt maakt mensen ook daadwerkelijk links. Nederland is een land waar traditioneel 40 tot 45 % links stemt. Dat moeten er 66% worden.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Vervolg;<br />
Om niet een verkeerde indruk te wekken; als er gefolderd moet worden bij het station of huis aan huis, zijn er altijd genoeg mensen. Bij campagnes staan onze leden er. Dit zijn echter propagandistische groepsactiviteiten. De mensen die wijkraden hebben opgezet en nog steeds draaiende houden zijn over het algemeen geincorporeerde en tamelijk ingeslapen actievoerders uit de zeventiger jaren. De huidige initiatiefnemers van kraakacties, vakbonds bedrijfsledengroepen of stookkostenacties zijn maar dun gezaaid. Onder ons kader staat er geen nieuwe generatie op van initiatiefnemers en kartrekkers, in iedere geval gebeurt dat te weinig. Praktische actie radicaliseert mensen (vaak tijdelijk), continue actie waarbij eigen ervaringen politiek worden vertaalt maakt mensen ook daadwerkelijk links. Nederland is een land waar traditioneel 40 tot 45 % links stemt. Dat moeten er 66% worden.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: Matt</title>
		<link>http://platformrosa.wordpress.com/2008/01/18/democratie-een-goed-voorbeeld/#comment-32</link>
		<dc:creator>Matt</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 22 Feb 2008 04:18:29 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://platformrosa.wordpress.com/2008/01/18/democratie-een-goed-voorbeeld/#comment-32</guid>
		<description>Beste Johan, Ik zit in een afdeling waar een groot aantal leden een lange staat van dienst heeft. Dit varieert van de bouwvakstaking in 1966 en de Stop de N bom beweging van 1977 en verder tot aan de huidige thuiszorgacties. Van onze 850 leden zijn er waarschijnlijk meer dan 400 politiek of maatschappelijk kritisch actief. De afdeling telt 6 gemeenten waarvan er twee op de nominatie staan een zelfstandige afdeling te worden. 
Als je alle ideologische en politieke thema&#039;s terug vertaalt naar het opeisen van eigendomsrecht van mensen op hun sociale omgeving en acties voor vrede en internationale solidariteit, dan spreekt het voor zich dat het vergroten van de organisatiegraad onder de bevolking een belangrijk doel is. Om deze organisatiegraad van een politieke koers te voorzien zijn we lid van de SP. 
Er deden zich twee problemen voor: 
1. Het bleek dat er maar zeer weinig mensen in staat en vooral bereid zijn veel energie in actief lidmaatschap te steken. Gezamenlijke fractie en bestuursvergaderingen leidden nog wel tot goede discussies, maar het organiseren van mensen, dus de straat op en in buurten aan de slag, was moeizaam proces. Soms stond de initiatief nemer eenzaam en alleen op het verzamelpunt. De oude garde is blijkbaar opgebrand, de jeugd heeft tgv de neoliberale overheersing gedurende de 90 er jaren geen aansluiting gevonden bij een 150 jaar oude socialistische traditie. 
2. in een buurthuis dat wij 3 maandagen ter beschikking hadden, organiseerden wij op de eerste maandag open avond (gezelligheid, discussie, actievoorbereiding, verslag uit de fractie, verslag van acties en landelijke activiteiten en dergelijke); op de tweede maandag basisscholing en op de vierde maandag verdieping (filosofie; politieke strategie; analyses van maatschappelijke en politieke gebeurtenissen en dergelijke) 
Na twee maanden was er nog steeds een lage opkomst en de passie om de aanhouder te laten winnen ontbrak bij het kader. Leden klagen dat ze nooit iets horen, dat er te weinig gebeurt. De inlegvellen in de tribune werd nauwelijks gelezen en emails werden geirriteerd teruggestuurd (stellen mensen weinig prijs op). Als er een probleem is , klagen leden dat de partij er niet snel genoeg iets aan doet. 
Dit is een patroon dat niet overal speelt. Veel afdelingen zijn alleen maar parlementair bezig en de actie van fractie is dan ook het politieke epicentrum (waarbij ambtenaren en college 90% van de agenda bepalen en de partij vooral reactief is). Enkele afdelingen lukt het om een schwung te geven aan de actiesfeer, vaak omdat zij al decennia lang een actieve politieke cultuur overeind hebben gehouden. 
Het lijkt er in het algemeen echter op dat mensen politiek &quot;consumeren&quot;. Het is niet gebrek aan geboden democratie,  het is gebrek aan participeren in de democratie. Dit is een politiek majeure discussie en voor al analyse die we met zijn allen moeten voeren/maken. &quot;Hoe doorbreken we het politiek consumentisme?&quot;</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Beste Johan, Ik zit in een afdeling waar een groot aantal leden een lange staat van dienst heeft. Dit varieert van de bouwvakstaking in 1966 en de Stop de N bom beweging van 1977 en verder tot aan de huidige thuiszorgacties. Van onze 850 leden zijn er waarschijnlijk meer dan 400 politiek of maatschappelijk kritisch actief. De afdeling telt 6 gemeenten waarvan er twee op de nominatie staan een zelfstandige afdeling te worden.<br />
Als je alle ideologische en politieke thema&#8217;s terug vertaalt naar het opeisen van eigendomsrecht van mensen op hun sociale omgeving en acties voor vrede en internationale solidariteit, dan spreekt het voor zich dat het vergroten van de organisatiegraad onder de bevolking een belangrijk doel is. Om deze organisatiegraad van een politieke koers te voorzien zijn we lid van de SP.<br />
Er deden zich twee problemen voor:<br />
1. Het bleek dat er maar zeer weinig mensen in staat en vooral bereid zijn veel energie in actief lidmaatschap te steken. Gezamenlijke fractie en bestuursvergaderingen leidden nog wel tot goede discussies, maar het organiseren van mensen, dus de straat op en in buurten aan de slag, was moeizaam proces. Soms stond de initiatief nemer eenzaam en alleen op het verzamelpunt. De oude garde is blijkbaar opgebrand, de jeugd heeft tgv de neoliberale overheersing gedurende de 90 er jaren geen aansluiting gevonden bij een 150 jaar oude socialistische traditie.<br />
2. in een buurthuis dat wij 3 maandagen ter beschikking hadden, organiseerden wij op de eerste maandag open avond (gezelligheid, discussie, actievoorbereiding, verslag uit de fractie, verslag van acties en landelijke activiteiten en dergelijke); op de tweede maandag basisscholing en op de vierde maandag verdieping (filosofie; politieke strategie; analyses van maatschappelijke en politieke gebeurtenissen en dergelijke)<br />
Na twee maanden was er nog steeds een lage opkomst en de passie om de aanhouder te laten winnen ontbrak bij het kader. Leden klagen dat ze nooit iets horen, dat er te weinig gebeurt. De inlegvellen in de tribune werd nauwelijks gelezen en emails werden geirriteerd teruggestuurd (stellen mensen weinig prijs op). Als er een probleem is , klagen leden dat de partij er niet snel genoeg iets aan doet.<br />
Dit is een patroon dat niet overal speelt. Veel afdelingen zijn alleen maar parlementair bezig en de actie van fractie is dan ook het politieke epicentrum (waarbij ambtenaren en college 90% van de agenda bepalen en de partij vooral reactief is). Enkele afdelingen lukt het om een schwung te geven aan de actiesfeer, vaak omdat zij al decennia lang een actieve politieke cultuur overeind hebben gehouden.<br />
Het lijkt er in het algemeen echter op dat mensen politiek &#8220;consumeren&#8221;. Het is niet gebrek aan geboden democratie,  het is gebrek aan participeren in de democratie. Dit is een politiek majeure discussie en voor al analyse die we met zijn allen moeten voeren/maken. &#8220;Hoe doorbreken we het politiek consumentisme?&#8221;</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>
